حضور در مقبره کوروش کبیر و لحظه ای درنگ در اقدامات او برای ایران باستان گرچه مایه افتخار و مباهات هر ایرانی است (البته اگر این واقعیت داشته باشد!!!) اما گاهی اوقات واکنش هایی را از سوی برخی هموطنان شاهد هستیم که نه جای تشویق بلکه تقبیح دارد، وطن پرستی نزد ایشان به شرک تبدیل شده است تا جایی که برخی از آنها به مقبره کوروش سجده می کنندو ...؛ گویا معنای وطن پرستی و وطن دوستی اشتباه شده است.
گناه شناسی به نقل از روزگار نو: میهن پرستی نشانه مهر به هموطن و مهر انسان به خانه و خانواده‌ است. ما این واژه را برای پاس‌داری از ارزش خانه، خانواده، شهر، کشور و فرهنگ و اعتقادات به کار می‌بریم؛ در این‌ پرستش‌ها ما به انسان‌ حرمت می‌گذاریم. البته در نهایت،این‌ حس وظیفه‌شناسی مورد قبول و رضای‌ خداوند واقع می‌شود.(۱)
 
 
 
«حب الوطن من الایمان»، یعنی محبت به وطن «از» ایمان است، نه این که خودش ایمان است. کسی به وطنش محبت دارد که ایمان به خدا داشته باشد و معمولاً کسانی که شعار از «وطن» می‌دهند و ایمانی به خدا و اسلام ندارند، در کوچک‌ترین امتحان‌ها خود را می‌بازند و برای اندکی منافع بیشتر، زندگی راحت‌تر، دغدغه‌ی کمتر، درگیر نشدن با مسائل و مشکلات وطن و … قید همه چیز را می زنند. اما آن کسانی که به خدا ایمان دارند، ایستادگی کرده و با تحمل تمامی مشکلات و حتی استقامت تا پای شهادت، در حفظ و استیلای وطنشان کوشا هستند.
 
 
 
 
قرآن راجع به وطن دوستی می‌گوید: «أُخْرِجُوا مِنْ دِیارِهِم‏» (آل‌عمران/۱۹۵) پیداست علاقه به دیار یک علاقه‌ای است که وقتی دستش را گرفتی و از وطن بیرونش کردی، به او ظلم کردی. می‌گوید: «أُخْرِجُوا مِنْ دِیارِهِم‏» اما وطن پرستی مثل بت پرستی است. وطن دوستی بله، وطن پرستی شرک است مثل بت پرستی ...