رشوه گرفتن و رشوه دادن یکی از گناهان بزرگی است که در دین مبین اسلام به شدت از آن نهی شده است. در این پست قصد داریم تعدادی از احادیث شریف اهل بیت (علیهم السلام) در مورد این گناه را خدمتتان تقدیم کنیم:

 رشوه از اسباب هلاکت اقوام پیشین

امیرالمومنین علیٌّ (علیه السلام): إنّما أهلَکَ مَن کانَ قَبلَکُم أنَّهُم مَنَعُوا الناسَ الحَقَّ فاشتَرَوهُ، و أخَذُوهُم بالباطِلِ فاقتَدَوهُ.[1]

پیشینیان شما از این رو به هلاکت در افتادند که مردمان را از حق [شان‏] باز داشتند و آنان [ناچار با رشوه‏] آن را خریدند و آنان این مال را به باطل از مردم گرفتند و مردم هم از آنان پیروى کردند.

 

رشوه ، سحت و حرام است

الإمامُ الصّادقُ (علیه السلام): مِن أکلِ السُّحتِ الرّشوَةُ فی الحُکمِ. [3]

رشوه گرفتن در قضاوت، از مصادیق مالِ حرام است.

 

مال رشوه ، مانند اجرت زن بدکاره است‏!

رسولُ اللّهِ صلى الله علیه و آله: یا علیُّ، مِنَ السُّحتِ: ثَمَنُ المِیتَةِ، و ثَمَنُ الکَلبِ، و ثَمَنُ الخَمرِ، و مَهرُ الزانیَةِ، و الرّشوَةُ فی الحُکمِ، و أجرُ الکاهِنِ.[4]

اى على! از جمله مال‏هاى حرام، بهاى مردار است و بهاى سگ و شراب و اجرت زن بد کاره و رشوه گرفتن در قضاوت و مزدِ پیشگو.

رشوه گرفتن در قضاوت ، کفر است‏

الإمامُ الصّادقُ (علیه السلام): فأمّا الرّشوَةُ یا عمّارُ فی الأحکامِ فإنَّ ذلکَ الکُفرُ بِاللّهِ العَظیمِ و رسولِهِ. [5]

اى عمّار! رشوه گرفتن در امر قضاوت، کفر ورزیدن به خداوند بزرگ و پیامبر اوست.

 

الإمامُ الصّادقُ (علیه السلام): الرُّشى فی الحُکمِ هُو الکُفرُ باللّهِ. [6]

رشوه در قضاوت، کفر ورزیدن به خداست.

 

 

لعنت بر رشوه دهنده و رشوه ‏گیر و واسطه‏

رسولُ اللّهِ (صلى الله علیه و آله): لَعنَةُ اللّهِ على الراشِی و المُرتَشِی. [7]

لعنت خدا بر رشوه دهنده و رشوه گیرنده.

 

رسولُ اللّهِ (صلى الله علیه و آله): لَعَنَ اللّهُ الرّاشِیَ و المُرتَشِیَ فی الحُکمِ. [8]

خدا لعنت کند کسى را که در کار قضاوت رشوه بدهد و رشوه بگیرد.

 

رسولُ اللّهِ (صلى الله علیه و آله): لَعَنَ اللّهُ الراشیَ و المُرتَشِیَ و الرائشَ الذی یَمشِی بَینَهُما. [9]

خدا لعنت کند رشوه دهنده و رشوه گیرنده و واسطه بین آن دو را.

 

رسولُ اللّهِ (صلى الله علیه و آله): أنّهُ لَعَنَ الراشیَ و المُرتَشِیَ و المَعْزِیَّ الذی یَسعى بَینَهُما.[10]

خداوند رشوه دهنده و رشوه گیرنده و دلّال میان آن دو را لعنت کرده است.

 

رشوه گیرنده بوی بهشت را استشمام نخواهد کرد!

رسولُ اللّهِ (صلى الله علیه و آله): إیّاکُم و الرّشوَةَ فإنّها مَحضُ الکُفرِ، و لا یَشُمُّ صاحِبُ الرّشوةِ رِیحَ الجَنَّةِ. [11]

از رشوه گرفتن دورى کنید که آن کفر محض است و رشوه‏ گیر بوى بهشت را استشمام نمى‏کند.

 

رشوه ده و رشوه‏گیر در آتشند!

رسولُ اللّهِ (صلى الله علیه و آله) : الراشی و المُرتَشِی فی النّارِ. [12]

رشوه ده و رشوه‏گیر در آتشند.



[1] . میزان الحکمه، ج‏4، ص: 464 ح 7458.

[2] . میزان الحکمه، ج‏4، ص: 464 ح 7459.

[3] . میزان الحکمه، ج‏4، ص: 464 ح 7461.

[4] . میزان الحکمه، ج‏4، ص: 464 ح 7460.

[5] . میزان الحکمه، ج‏4، ص: 465 ح 7464.

[6] . میزان الحکمه، ج‏4، ص: 465 ح 7463.

[7] . میزان الحکمه، ج‏4، ص: 465 ح 7465.

[8] . میزان الحکمه، ج‏4، ص: 465 ح 7466.

[9] . میزان الحکمه، ج‏4، ص: 465 ح 7467.

[10] . میزان الحکمه، ج‏4، ص: 466 ح 7468.

[11] . میزان الحکمه، ج‏4، ص: 465 ح 7462.

[12] . میزان الحکمه، ج‏4، ص: 466 ح 7469.