و چون نظر کردن باعث هیجان شهوت می‌شود ، شریعت مقدسه ، حرام کرد نظرکردن هر یک از مرد و زن را به دیگری . و حرام نمود شنیدن مردان و زنان سخنان یکدیگر را مگر در حال ضرورت . و همچنین حرام شد نظر کردن مردان به پسران «امرد» ، (کسی که هنوز صورتش مو در نیاورده باشد) اگر از شهوت باشد.

و از این جهت ، بزرگان دین و اخیار در اعصار احتراز می‌نمودند از نظر کردن به روی پسران امرد . و به این سبب بود که سلاطین اسلام ، که‌پناه مذهب و دین ، و «حصن حصین» (پناهگاه و دژ محکم و استوار ) شرع و آئین‌اند ، و حکام دیندار و علمائی که‌حکم ایشان نافذ بود ، در اعصار و «امصار» (شهرها) از تردد زنان در کوچه و بازار بدون‌حاجت و ضرورت ، و از اجتماع ایشان در عیدگاهها و مساجدی که موجب نظر کردن‌به مردان و مظنه فتنه و فساد می‌بود منع می‌نمودند .
پس کسی که در صدد محافظت دین و دنیای خود باشد باید از نظر کردن به نامحرم وتصور ایشان و تکلم و خلوت با زنان اجتناب تمام نماید .
معراج السعادة،ص298