از نظر علم پزشکى حرمت شراب، محرز است، زیرا کتاب هاى متعددى درباره زیان هاى آن از سوى پزشکان دل سوز نوشته شده است.

نوشابه‏ هاى الکلى پس از استفاده سریعاً جذب خون مى‏شود . خون در مسیر خود مغز را بى نصیب نمیگذارد، در نتیجه عمل سلسله اعصاب رو به ضعف میرود و خویشتن دارى که ارادى و منشأ شرم و حیا در انسان و مانع از بروز کارهاى زشت است، از دست مى‏رود.

همانطور که امام رضا (علیه السلام) فرمودند:

امام رضا (علیه السلام) فرمودند:

« حَرّمَ اللّهُ الخَمرَ لِما فیها مِن الفَسادِ، و مِن تَغْییرِها عُقولَ شارِبِیها، و حَمْلِها إیّاهُم على إنْکارِ اللّهِ عزّ و جلّ، و الفِرْیَةِ علَیهِ و على رُسُلِهِ، و سائرِ ما یکونُ مِنهُم مِن الفَسادِ و القَتلِ.»

«خداوند شراب را حرام فرمود؛ زیرا شراب تباهى مى ‏آورد، عقل شراب خواران را دگرگون مى‏ کند و آنان را به انکار خداى عزّ و جلّ و دروغ و تهمت بستن به او و پیامبرش وا مى ‏دارد و دیگر اعمالى چون تبهکارى و قتل که از شراب خواران سر مى ‏زند.»

عیون أخبار الرِّضا: 2/ 98/ 2.

مطالب بیشتر اینجا